जी. ए. एक पोर्ट्रेट

कुलूप, मी दररोज पंधरावीस वेळा तरी पाहतो. मुद्दाम त्याच्याकडे पाहावे एवढेदेखील स्वतंत्र अस्तित्व त्या वस्तूला उरले नव्हते. पण तुम्ही त्यास दैनंदिन निबर आयुष्यातून वर काढलेत. आता त्यामुळे मला ती वस्तू न वाटता एक व्यक्ती वाटू लागली आहे. समोर घडणारे सारे पाहणारी, ऐकणारी, पण तुमच्या किल्लीखेरीज तोंड न उघडणारी. तुम्ही त्यास अलिप्त केले, म्हणून ते जिवंत झाले,